In de Balie in Amsterdam vond gistermiddag de uitreiking plaats van de Anna Bijns Prijs 2007 (sic). Na een onzinnig "debat" over de magere aanwezigheid van vrouwelijke auteurs binnen de "literaire canon", onder leiding van Mieke van der Weij, met als sprekers de geleerde Marita Mathijsen, de zichzelf als "pro-feminist" voorstellende theatermaker Jos van der Schot en man-die-weet-hoe-het-zit Christiaan Weijts, werd het juryrapport voorgelezen door voorzitter Fleur Speets en de prijs (een fallische trofee + een zeker zo forse geldprijs) overhandigd aan de winnares, Wanda Reisel. De verschillende onderdelen werden onderbroken door een stuntelig optreden van de van Hoog Catharijne geplukte Leine, singer-song-writer dehors la lettre.
Het uitgekauwde debat was stuitend en onzinnig, waarbij elke aftrap in een schot voor eigen doel resulteerde, iets waarin met name Weijts een meester is - hij betoonde zich expert waar het ging om wat "chicklit " is en "literatuur", en hoe belangrijk dat onderscheid is, en zocht de "schuld" vooral bij de uitgeverijen, die zomaar overal het label "roman" op plakken. Veel verder dan beweren dat Heleen van Royen geen literatuur is en impliceren dat zijn eigen werk dat wel is kwam hij daarbij niet. Meest genoemde namen waren verder Harry Mulisch, Hella Haasse, Arnon Grunberg en A.F.Th. De laatste twee vooral i.v.m. hun hanerig gedrag tijdens de uitreiking van de AKO Literatuur Prijs. En, o ja, dat Giphart wel degelijk mooie, gewoon literaire romans kan schrijven (Van der Schot). Volgens de laatste ligt het allemaal "aan de maatschappij". En natuurlijk werd er gesproken over wat vrouwelijk en mannelijk schrijven is (niet wat deze thermen überhaupt zouden moeten betekenen), compleet met twee (door Mathijsen) voorgelezen voorbeeldfragmenten waar het publiek in mocht trappen (Couperus/Reisel).
Vragen of opmerkingen vanuit het publiek werden overigens aangehoord en genegeerd, waarna een en ander culmineerde in het noteren van namen van vrouwelijke auteurs die toch nodig in de vermaledijde "canon" moeten worden opgenomen. Geen van de sprekers wist uiteraard de niet-bestaande angel waarop de Anna Bijns Prijs is gebaseerd weg te nemen. De voorgedragen citaten van Bijns zelf hielpen daarbij niet.
Het meest vreemde blijft dat de hele idee, dat er ten onrechte wordt gedacht dat mannen doorgaans beter schrijven dan vrouwen, ook nu noch door de panelleden noch door de juryleden werd weerlegd.
En zo leek het allemaal te gaan om een troostprijs voor het 'zwakke' geslacht. Maar dat is voornamelijk te wijten aan een zwakke regie.

Godzijdank was daar dan het voortreffelijke dankwoord van Wanda Reisel, dat ver boven al dit onzinnige gedoe uitsteeg, zowel inhoudelijk als in voordracht.

De jury bestond dit jaar overigens uit drie mannen en één vrouw, de vrouwelijke voorzitter niet meegerekend.

Adriaan Krabbendam