Niet bepaald een van de domste dichters van Nederland vereert de Driek van Wissen onder de pianisten: "Toevallig houd ik hartstochtelijk van deze geniale pianist." Het gaat hier om een openbaar mishandelaar van meesterwerken van onder andere J.S. Bach, die (de mishandelaar) zijn opleiding genoot aan de Amerikaanse, sorry, Canadese equivalent van Instituut Schoevers en niet geplaagd werd door enige kennis van zaken of muzikaal gevoel. Laten we hopen dat het toeval is.

Update: Frans Brüggen merkte over dit soort verschijnselen ooit op: "Het mag dan mooi zijn als je overreden wordt door de gouden koets - maar toch, overreden."

(Na wat woordenwisseling achter de schermen met Ingmar Heytze, is nu een artikeltje in voorbereiding "Glenn Gould - een machine?" Dit omdat het niet alleen over smaak gaat, of een "mening".)