Kinderen worden gedoopt, besneden en wat niet al, om ze zonder enige vorm van inspraak in te lijven bij een godsdienst. Zo gauw ze kunnen spreken worden ze in het pak gehesen en wordt hun een microfoon voorgehouden na lang oefenen. YouTube staat er vol mee en de Amerikanen nemen uiteraard het voortouw. Ils sont fous, ces Americains.

Meer kinderporno hier en hier en hier en hier.

Et cetera.

Daar gaat ie ie weer.

Eerst word je publiekelijk beledigd door Haantje de Voorste vanwege je verondersteld niet-functioneren, dan worden er nog een paar onduidelijke uitspraken in die richting gedaan en wat terzijde gekwekt door een niet-functionerende ornithologe, en vervolgens komt geniaal kandidaat voor de Nobel Prijs voor de Verwarring Hirsch Ballin van Slordigheid met een ijzersterk wetsvoorstel.
De lieden die geacht worden op onze centjes te passen doen niets anders meer dan letterlijk preken voor eigen parochie of mensenrechtenschennende kerkenraad.

Daarvoor moet je in Dordtrecht zijn.
We gaan zingen!

Komt ie:

Mijn hart is een telefooncel waarin slechts duiven hokken [...]

In de geblutste bumper
van haar bakfiets ruik ik de diesel
die keihard van gebroken ruiten slaat. [...]

In het adresboek van haar outlook vind ik [...]

in haar iPod tref ik
het gedreun van een verdwaasde baard [...]

"Deze waanzinnnige heeft de voorruit van mijn auto gesloopt en mijn stuurwiel ondergekotst zoals het hoort op nationale feestdagen als iedereen iets viert waar niemand voor is of beter van wordt, op een heel authentieke wijze."

In elk geval is het dé manier om op een website vol motoronderhoud terecht te komen. En zoiets krikt uiteraard je liefdesleven op. De troost van de metafoor. Een soort optocht, of defilé. Mystiek is overal!

Naschift: Handig is om immer het woordje "als" in dit soort gevallen te vervangen door een constructie met "van". En schroom niet dat de lezer in te peperen. En elke metafoor dient tot verrijking of vernietiging van de verbeeldingskracht. "Mooi gezegd" is het toverwoord. De zon? "Gods grote gloeilamp" las ik ooit, ergens. En noemde onze vader Hugo Claus tenslotte niet ooit zijn eikel een "gebarsten krekel"? Het heeft absoluut niets met poëzie te maken, al kan iets soortgelijk wel fungeren als een goede aanzet voor een cryptogram.

Oké, komt ie:

Mijn hart is een kruik waarin een pauw leeft [...]

In de tere kaft
van haar nek hoor ik de wind
zachtjes op de witte snaren spelen. [...]

In het kleurboek van haar mond vind ik [...]

in de schelp van haar linkeroor hoor ik
het ruisen van een staart [...]

"Deze woorden raken een mens in al zijn diepste verlangens naar het oergevoel van overstelpende liefde, op een heel authentieke wijze."

aldus een reiziger die op reis is in de mystieke wereld en die daar van alles tegenkomt wat aanzet tot verdieping.
Maar ja, wat verwacht je van een site die bol staat van onzinnen als "In welke dimensie van de tijd heeft dit gevoel zijn eeuwigheid?"
Je vraagt het je niet eens af.

In dagblad Trouw werd een krankzinnig artikel gepubliceerd waarin ene Theo (!) Salemink, "theoloog en historicus" Lucebert probeert in te lijven bij het katholicisme. Het dommige artikel is één grote gotspe, en bedoeld om reclame te maken voor een publicatie van Salemink´s hand: Een andere Lucebert. Op het snijvlak van avant-garde en katholicisme.
Zo lusten we er nog wel eentje. Een andere Lucebert dan we kennen inderdaad. Op de snijplank van een verwarde paap.

Ik ga de vuile rivier
het levende leven zijn

Ook heeft een verliefde dichter van zes maanden, door zijn nanny meegenomen naar de Tower of Song maar onderweg gestorven, het leven teruggekregen op voorspraak van Archimedes van Zandvoordt.